Choć na pierwszy rzut oka łasica i kuna domowa mogą wydawać się niemal identyczne, różni je znacznie więcej, niż wskazywałby wygląd. Te dwa przedstawiciele rodziny łasicowatych mają odmienne zachowania, preferencje siedliskowe i wpływ na otoczenie człowieka. W tym artykule poznasz kluczowe różnice między łasicą a kuną, dowiesz się, jak je rozpoznać oraz dlaczego znajomość tych cech jest ważna dla właścicieli domów i gospodarstw.
Dwa podobne, ale zupełnie różne gatunki
Zarówno kuna domowa (Martes foina), jak i łasica pospolita (Mustela nivalis) należą do tej samej rodziny łasicowatych, ale mają inne nawyki, rozmiary i terytoria. Oba gatunki są drapieżnikami, odgrywają ważną rolę w ekosystemie i pomagają w ograniczaniu populacji gryzoni, ale tylko jedno z nich – kuna – bywa uciążliwym gościem na strychach i poddaszach domów.
Wygląd i budowa ciała – jak rozpoznać różnice?
Łasica i kuna mają podobne, smukłe sylwetki, jednak ich proporcje i umaszczenie pozwalają na szybkie odróżnienie.
- Łasica pospolita jest najmniejszym drapieżnikiem w Polsce – dorosły osobnik mierzy zaledwie 17–27 cm i waży około 150 gramów. Ma brązowy grzbiet i biały brzuch, a zimą jej futro może przybierać jaśniejsze barwy.
- Kuna domowa jest znacznie większa – osiąga długość do 50 cm (bez ogona) i wagę nawet 2 kg. Charakteryzuje się ciemnym futrem i jasną plamą na gardle, która jest jej znakiem rozpoznawczym.
Tabela porównawcza: Łasica pospolita vs Kuna domowa
| Cecha | Łasica pospolita (Mustela nivalis) | Kuna domowa (Martes foina) |
|---|---|---|
| Długość ciała | 17–27 cm | 40–50 cm |
| Waga | 100–200 g | 1–2 kg |
| Kolor futra | Brązowy grzbiet, biały brzuch | Ciemnobrązowy z jasną plamą na gardle |
| Aktywność | Dzienna | Nocna |
| Siedlisko | Pola, łąki, zarośla | Lasy, poddasza, budynki gospodarcze |
| Dieta | Małe gryzonie, ptaki, owady | Gryzonie, ptaki, owoce, jaja |
| Kontakt z człowiekiem | Unika ludzi | Często bytująca w domach i stodołach |
| Zagrożenia | Brak dla zabudowań | Uszkadza izolację, przewody, hałasuje |
| Charakterystyczna cecha | Bardzo smukła sylwetka | Jasna plama na gardle |
Gdzie można spotkać łasicę, a gdzie kunę?
Łasica – mistrzyni otwartych przestrzeni
Łasice preferują tereny wiejskie, pola, łąki i okolice rzek. Wybierają miejsca, gdzie łatwo znaleźć gryzonie, czyli swoje główne źródło pożywienia. Rzadko wchodzą do budynków – są bardziej płochliwe i trzymają się z dala od ludzi.
Kuna – nocny gość na strychu
Kuna domowa to zupełne przeciwieństwo łasicy. Choć pierwotnie zamieszkiwała lasy, z czasem przystosowała się do życia w pobliżu człowieka. Strychy, poddasza, stodoły i garaże to jej ulubione kryjówki. Tam znajduje ciepło, spokój i suchą izolację – idealne miejsce do wychowania młodych.
Zachowanie i styl życia
Łasice są aktywne w dzień i żyją samotnie. Szybko poruszają się w trawie i świetnie pływają, co pomaga im polować. Ich terytoria są niewielkie, a w obliczu zagrożenia potrafią być zaskakująco odważne.
Kuny natomiast prowadzą nocny tryb życia. W ciągu dnia odpoczywają w swojej kryjówce, a nocą wyruszają na poszukiwanie pożywienia. Są niezwykle zwinne, potrafią wspinać się po dachówkach, rynnach i przewodach. Niestety, w domach często powodują zniszczenia – rozrywają izolację, gryzą kable i zostawiają nieprzyjemny zapach.
Dlaczego kuny są bardziej uciążliwe niż łasice?
Łasice, mimo że są drapieżnikami, nie stanowią zagrożenia dla budynków – wręcz przeciwnie, pomagają w ograniczaniu populacji gryzoni. Kuny natomiast są znane z tego, że niszczą izolację dachową, powodując kosztowne straty cieplne.
Ich aktywność nocna sprawia też, że są wyjątkowo uciążliwe dla domowników – tupanie, skrobanie i dźwięki biegania po suficie to klasyczne objawy ich obecności. Dodatkowo zapach odchodów kuny jest bardzo intensywny i trudny do usunięcia.
Znaczenie ekologiczne – pożyteczne, choć kłopotliwe
Zarówno łasice, jak i kuny, pełnią ważną rolę w ekosystemie – kontrolują populacje gryzoni, co jest korzystne dla rolników i ogrodników. Mimo że kuny bywają problematyczne, ich obecność w środowisku naturalnym ma pozytywne skutki dla równowagi biologicznej.
Jak postępować, gdy kuna zadomowi się na strychu?
Jeśli podejrzewasz, że kuna zamieszkała pod dachem, nie próbuj działać samodzielnie. To zwierzę objęte częściową ochroną gatunkową, dlatego nie wolno go zabijać ani niehumanitarnie przepędzać. Zamiast tego:
- Zamontuj zabezpieczenia – siatki, kratki lub odstraszacze ultradźwiękowe.
- Skontaktuj się ze specjalistami, którzy humanitarnie usuną zwierzę i zabezpieczą budynek.
- Wykonaj inspekcję termowizyjną, aby zlokalizować szkody w izolacji.
- Zleć naprawę po kunie, obejmującą usunięcie zanieczyszczonej izolacji, dezynfekcję i uzupełnienie ocieplenia np. celulozą wdmuchiwaną.
Które zwierzę spotkasz częściej – łasicę czy kunę?
Łasice są rzadziej widywane, ponieważ unikają ludzi. Kuny natomiast coraz częściej pojawiają się w miastach, zwłaszcza w okolicach domów jednorodzinnych, gdzie mają łatwy dostęp do schronienia. Właśnie dlatego to one są najczęstszą przyczyną zniszczeń izolacji dachowej i wezwań do firm specjalizujących się w naprawach po kunach.
Sprawdź także nasz artykuł: Jak rozpoznać obecność kuny na poddaszu?
Wnioski – podobne zwierzęta, różne konsekwencje
Choć łasica i kuna mają wspólne pochodzenie, ich wpływ na otoczenie człowieka jest zupełnie inny.
- Łasica to pożyteczny sprzymierzeniec, który pomaga w walce z gryzoniami.
- Kuna domowa to sprytny, ale kłopotliwy lokator, który może zniszczyć dach, izolację i przewody.
Jeśli zauważysz ślady kuny na poddaszu, nie czekaj – każda noc może przynieść kolejne zniszczenia.
Naprawy po kunie – fachowa pomoc dla Twojego domu
Specjaliści z firmy Naprawy po kunie od lat zajmują się usuwaniem skutków szkód wyrządzonych przez kuny. Wykonujemy dokładną diagnostykę, badania termowizyjne oraz naprawy izolacji dachowych z wykorzystaniem celulozy wdmuchiwanej – trwałego i ekologicznego materiału odpornego na gryzonie.
Zadbamy o to, aby Twój dom znów był ciepły, cichy i bezpieczny. Skontaktuj się z nami, jeśli podejrzewasz obecność kuny – oferujemy bezpłatną inspekcję i wycenę naprawy.
